Lid in de Orde van Oranje-Nassau. Toemaar!

Met stomheid geslagen!

Wat een succes!

Onvermoed

Totaal verrast.
Dát was schrikken!

 De Raadskelder

Bar Le Duc

40 Mensen over de vloer, het kán net...

The day after

Ontvangst op Koningsdag
27-4-2016

 En? Wa hedde gij gedaan?

Proost!

Geen berkje meer aan de lucht

zonder woorden

Klusje ietwat afgerond

In Eindhoven is de Rosmalense Peepshow aan de muur bevestigd.
Met liefde en perspectief geeft dit schoondochterlijk project best voldoening.


fastrackids.com/nl/eindhoven

Van de straat geraapt

Jakkes! Hebben we net ruim 1000 risicovolle km's in Roemenie succesvol meegemaakt, gaat Thea in Den Dungen plat tegen een verkeersregulerende hindernis.
Toegegeven, ze zat te kort achter Thomas om goed te zien wat er nu weer bedacht is maar je kunt je afvragen hoeveel je fietsers aan mag doen om racende automobilisten af te remmen. Enfin, dankzij hulpvaardige Den Dungenaren belandt ze in de Huisartsenpost in Den Bosch en wordt voorzien van 3 fraaie hechtingen.

Het blauwe oog, een dag later, komt vanlieverlee op de voorgrond.
Al met al goed afgelopen, vinden wij.

Romania 2011: Niets is wat het lijkt

Eindelijk komt het er van en gaan we naar Roemenië. Vanzelfsprekend is dat een eigen blog waard, kijk maar hier.

De Yanks komen!

Soms wordt een uitnodiging opgevolgd. Vandaag zien we ons contact uit 2010 vervolgt met een bezoekje tot 11-7 door Jonathan en Cecilia. Een mooi en bijzonder stelletje dat ook zelf deze blog bijhield. Vertrek per pont in Heusden staat hier op Youtube.

Chagall en France

Mooie fietsrit gemaakt om naar een mooie cursus te gaan.
Lees er hier maar meer over.

Paasmaal

Bij opa en oma mag 'alles'

Een nieuwe keuken. Eindelijk!

Zo, nu kan Robert jarig worden. In juni .... :-)

22 januari 1971: 40 jaar geleden

Na een heleboel sneeuw en ijs besloten we alsnog met de familie te vieren dat we veertig jaar getrouwd zijn.
Het lijkt wel gisteren maar ook weer niet. Veel gebeurd natuurlijk.
Van de gezellige borrel- en happartij bij de Amsteleindse Hoeve in Oss volgen hier wat prenten.

Thea "Schoon"!

Vandaag hebben we 5 jaar nazorg en controle bij het Verbeeteninstituut te Tilburg afgesloten. Dokter Coppen was zeer tevreden en een beetje jaloers op de mooie fietsreis die we net hebben afgesloten.
Langzaam ebt een gevoel van bezorgdheid weg en resteert de dank voor deze goede afloop.
We proberen ons er van bewust te blijven dat niets gewoon of vanzelfsprekend is en genieten van de dagen zoals ze komen.

Robert 4 dagen (YouTube filmpje)

toch maar niet doen, i.v.m. privacy...

Robert: de reddende bengel

Vandaag, of beter: vannacht, is ie geboren! ROBERT PAULUS THOMAS
Bijna was de mannelijke tak van A. Sanders (geb. 1900) gesneuveld maar nu ligt de familielijn weer open en in handen van Robert.
Nog , weegt hij 4080 gram. Met een gebroken sleutelbeentje past ie goed in de familie (de nieuwbakken opa viert morgen de verjaardag van zijn eigen breuk).
Een mooi manneke waar we allemaal een beetje heel erg stil van worden.
Hierna de foto's die Borre zelf publiceerde:

Hemelvaart, zo kort na pasen?

Temidden van somberende medelanders, die al dan niet terecht last van de kapitaalcrisis hebben, beginnen we het gevoel te krijgen tot een groep van mazzlekonten te behoren met grootouderschap als eerste horizon en een bezoek aan Barcelona als tussenstop!

- Tuurlijk is het niet handig dat herstel van Thea d'r knie niet vlot maar zeg nou zelf, het schept bijzondere omstandigheden. Het vooruitzicht dat lange fietstochten er nu even niet in zullen zitten, legt de aandacht bij het automobiel. Het ritje Veere v.v. naar de jarige Wiepie levert een paar dagen pijn in de rug op en dat help bij een beslissing: we kopen een ander blik. Op zich een onbelangrijk feit maar ook niet alledaags. Het wordt weer een Toyoot Corolla, nu Verso, die beter zit en ons hopelijk net zo min als de vorige in de steek zal laten. Verder veel deuren, toeters, bellen en snufsels. We hopen er af en toe, niet al te letterlijk, hemelse ritjes mee te gaan maken.

- Een proefrit met de bolide is een mooie smoes om het "geschenk voor een nieuw leven" stiekem achter de deur van Borre en Lucia te schuiven: de wieg waarin de aanwas van Dicky en Toine een hemelse tijd mocht doormaken.

- En passant nemen we bij Ikea in Eindhoven de aankoop van 2 matrassen mee; ze zijn dezelfde avond nog bezorgd! Iets dikker dan de vorige brengen ze ons op een hoger plan, langzaam gaan wij ten hemel.

Zeg nou zelf, als dat geen hemelvaart is...

Op een stralende toekomst !

Vanuit de kelder van het GZG (Groot Zieken Gasthuis) een live verslag.

11:35 uur Thea krijgt een injectie met radioactief spul dat vervolgens enthousiast door je botjes wordt opgenomen. De bedoeling is dat het leidt tot mooie foto`s die rond - lach niet - 15:10 uur gemaakt gaan worden. Voorwaarde is dat je tussentijds flink drinkt. Voor een mild-alcoholisch echtpaar een aantrekkelijke daginvulling zul je denken.

We spoeden ons naar de vaste koffietent waar je bovendien prima kunt lunchen. Koffie, soep en heerlijkheden op reebruin brood (...mozorella, parma, bieslook...). Het kan niet lang genoeg duren, de thee en extra glazen water melden zich.

Bij de buurvrouw kopen we wat Leonidas snoepgoed voor de brillenboer Van Der Ven als dank voor de gratis brilleglazen van verleden week. Enerzijds is de dank oprecht maar het is ook een soort kwaadaardigheid. Ze zullen zich goed moeten realiseren dat ze bijna een klant kwijt waren en ik nog niet zou zijn uitgeknokt. Enfin, de nieuwe glazen zijn mooi helder en dat ziet wel zo aangenaam.

We doen nog wat onbeduidende aankoopjes her en der en nemen weer plaats in de kelder: nucleaire geneeskunde. Tussen het schrijven door val ik in slaap temidden van 8 andere wachtenden tot om 15:35 uur Thea binnen wordt geroepen. Een merkwaardige dagbesteding al met al.. Die dag eindigt met een toiletbezoek alwaar een wonderlijk opschrift.

Op de fiets-terugweg wordt Cary nog even aangedaan -altijd leuk- om inmiddels wat klef van de motregen de cv op te krikken, ja de pomp doet het nog steeds voldoende goed, en sluiten met een heerlijk maal.

Wat je noemt, Bourgondisch! Toch?

Scherp zicht voor de zachtaardigen?

Vandaag mijn bril afgehaald bij Van Der Ven in 's-Hertogenbosch.

Op zich geen opmerkelijke gebeurtenis maar de gang van zaken was dat wel.

Werd mij aanvankelijk toch aangewreven dat de beschadingen op de brilleglazen door mij waren veroorzaakt terwijl een kind, ook ik dus en zonder bril, kan zien dat de golvende patronen niet van mijn creatieve hand kunnen zijn.

Nu gaat het misschien nog goed komen, zo leerde mijn moeder al, als je bij zoveel onrecht de veroorzaker steeds weer een kans blijft geven.

Die veroorzaker was hier de genoemde firma die in een ijverige poging om op mijn verzoek coating te verwijderen óf een al te agressief oplosmiddel had gebruikt, óf de laagjes slechts gedeeltelijk had weg-ge-etst.

Ik werd wat vinnig toen mij de aanschaf van nieuwe glazen werd aanbevolen. Nee, dan nog liever een gerehabiliteerde Engelse bisschoppelijke dwaling!

Met uitzicht op een verloren klant en, weliswaar kosteloze, antireclame koos de filiaalhouder voor de minnelijke weg: schoon laten maken en polijsten door de fabrikant. Strak plan!
Na 14 dagen is de bril terug met, voor mij, kosteloze nieuwe glazen.

Kijk da's pas service. Die wens ik ook de zachtaardigen onder ons toe.

Niks nieuws onder de zon

Zo, de winter lijkt voorbij. Na 14 dagen stevig kou, Kerst, nieuwjaar, Maria terug naar Roemenie, en wat al niet meer, maken we ons op in het nieuwe jaar.

De Driekoningen-optocht in Maliskamp gaat aan ONZE LAAN voorbij, zo ook de ijspret alhoewel niet geheel. Door de wijkwebsite te vullen met info en prenten hebben we toch een beetje het gevoel mee te doen.

Een bezoek aan de Vakantiebeurs geeft kriebels maar nog niet meer.
Ach, wie weet, komt er nog een flinke vorstperiode die, voordat ik komende maand van Drees ga trekken, een heuse elfstedentocht gaat inluiden. Ja, wie weet?

Ons Mam gaat voor stereo

Teruglopend gehoor hoeft niet persé te leiden tot irritaties, tenminste dat wordt ons voorgehouden.

Op 28 januari gaan we het wonder beleven: full stereo+

Dat wordt wennen aan de herrie! En daarna maar hopen dat ook Thomas kan gaan luisteren...

Spetterende tijden

Als we het goed bekijken gebeurt er nogal wat de laatste tijd.

Fysio-Margret doet haar best om Thea met ultrasone hulpmiddelen weer op de rails te zetten, er mag voorzichtig worden gewandeld maar fietsen is er nog niet bij.

Over fietsen gesproken. Eergisteren ben ik door mijn 38 jaar oude BSA fiets gezakt. Omdat ik er maar moeilijk afscheid van kan nemen is de super lasmachine (inverter) van Geert ingezet. Het resultaat is door de nieuwe extra gaten weliswaar dubieus maar nu is er ineens wel een riante mogelijkheid om de interne bedrading door de buis te trekken. Zo schept elk probleempje wel een kans...

Boerenkool en het keukentrapje

Gisteren gebeurde het. Onvermijdelijk naar het schijnt, het jaarquotum ongevallen moet worden gehaald. Thea verstapte zich op het keukentrapje, kuukelde er af en ligt nu op de bank met een gekwetste knie. Ze kan er niet op staan.
De zondagse kookkunst is op haar aanwijzing door mij verricht. Hmmm, lekker die boerenkool! Dat ik een dergelijk compliment ooit mocht ontvangen, ... voor spinazie.
Toch maar naar kookles?

Naschrift: mijn onkunde is ongekend. Het blijkt inderdaad boerenkool geweest te zijn. Voorlopig is dus meer spinazie over.

Kaaktechniek

Zonder een al te negatief zelfbeeld te schetsen: dit ben ik (Dracula in de westerse versie).
Vanmiddag bij de kaakchirurg geweest.
Verliep allemaal prachtig volgens plan. Dit keer ruime parkeertijd genomen - ook al kregen we de vorige bon terugbetaald - en Thea kon tussendoor zelfs nog even een boodschap doen.
Alles verliep prima tot het laatste rukkie, KRAK! ik voelde de tik en schrok me rot want je denkt toch al snel aan een scheur in je kaakbot. Dr van Slooten slaakt een echt Amsterdamse uitroep. In de kop van het 2e implantaat is een scheurtje gesprongen, alsof bij een imbusboutje de kraag openspringt. Voor het vervolg lijkt dit echter geen probleem want het dingetje dat er later ingeschroefd gaat worden (abutment) heeft hier geen last van. Alternatief is ordinair uitboren en in een dan te groot gat een nieuw implantaat schroeven. Dat wordt wat hannussen want eerst moet dat gat weer wat dichtgroeien en dat vreet veel tijd die je liever aan leuke dingen besteedt.
Zo ver het betrekkelijk "slechte" nieuws.
Het goede nieuws is dat een tweede geplande operatie niet door hoeft te gaan want beide implantaten zitten dermate vast, met 45 Nm ingeschroefd, dat de later erop te plaatsten abutments er nu meteen al op zijn gezet . Betekent dat we ineens flink tijdwinst boeken en Spierbal, mijn tandarts, er over zo'n 2 maanden al wat moois op kan gaan zetten als alles zo goed blijft gaan.
Intussen mummel ik nu een paar weken zonder ondergebit en raakt vanlieverlee de verdoving uitgewerkt. Het is goed wat afleiding te hebben in dit geschrijf en ik hoop dat ik de lieve lezers niet al te zeer beangstig met deze wonderen van techniek.

Bijzondere omstandigheden

Vandaag dubbel feest: Tom is jarig en post van De Gemeente.
Wat Tom betreft een bijzondere verjaardag: komt terug uit Lissabon en vertrekt naar Nairobi. Alsof een verjaardag niet telt...
De Gemeente 's-Hertogenbosch scheldt me de naheffing parkeerbelasting d.d. 1 okt KWIJT!
Reden: omdat er uit de verklaring van de behandelend arts blijkt dat er in uw geval sprake was van bijzondere omstandigheden.
Proost!

Uitzor/ng/derlijke dagen

Rare dag vandaag.

- Alweer een zwarte maandag.
- Hoe verwerkt het spinnetje dat zijn web zo overduidelijk zichtbaar is?
- Niet echt aflatende napijn van de snijderij verleden week.
- Zojuist waterde ons keukenboilertje zijn laatste warme water.
- Vrijdag, ja die ene droge dag, werd onze nieuwe zonnewering gemonteerd.

Maar, we kunnen ook echt positieve zaken noemen.

- Gelukkig werd Thea weer een jaar schoon bevonden.
- Van de beurs zal ik voorlopig geen last hebben, het spinnetje ziet er weldoorvoed uit, Paracetamol is erg goedkoop, die boiler werd in augustus 28 jaar, de zonwering werkt ook elektrisch dus dat maakt veel goed...

Samenloop

Tja, dat heb je soms...

Vandaag een eerste stap naar het aanbrengen van 2 implantaten. Op naar Der Schneidemeister ofwel kaakchirurg Van Slooten in het GZG alhier.

De goede man maakt er een heel feest van. Werd het aanvankelijk afgedaan met ach, een sneetje met mijn schitterende lazerapparatuur, nu het zover is blijkt dat het wat meer omvat. De tijd vliegt heen en na een uur ben ik nog niet klaar, hij moest nog wat vlees verleggen. Het parkeerbonnetje dat ik trok van een uur begint te verbleken maar, ook al besef ik me dat, ik kan nu niet terug uit de steriele omgeving waarin het bloedbad plaatsvindt. Onzin hoor, ik heb geen spat gezien.

Enfin, voor € 49 extra krijg ik een voorkeursbehandeling van de parkeerwacht en ben er tamelijk gelaten onder. Maar een briefje kan wellicht geen kwaad...

Zo zie je maar weer dat ook dit relatief is. Naast zoveel tijdelijk ongerief in je mond is het onbelangrijk. toch?

Voorrangskruising, hoezo?

Vandaag toch maar een melding, met fotootje, naar de Gemeente 's-Hertogenbosch gestuurd.

Wat kan toch de bedoeling zijn van dit verkeersbord op deze plek? Je zult als fietser op de Graafsebaan denken dat je, rechtdoorgaand, voorrang hebt op verkeer uit de Eikenburglaan! Mooi niet, verkeer uit de Eikenburglaan weet van niks, geen enkel bord daar. Ben benieuwd te vernemen hoe Beheer Openbare Ruimte dit ziet...

Dagelijks opnieuw op reis

Het herstel van het sleutelbeen verloopt traag, bij kinderen schijnt het al na 12 dagen een eind op streek te zijn maar ... Nou ja, geduld is een schone zaak. Intussen lees je af en toe eens wat, ja echt waar, zelfs ik. Momenteel: Roemeense Lente, niet te lastig en het sluit mooi aan op de nagalm. Dokter Carol trok 3 weken na het ongevalletje aan mijn karkas en was tevreden: het zit al vast! Op de foto zie ik daar niets van maar heb er ook niet voor geleerd...

Intussen reist en raast het verder:

Limes 2008

Van de reisperiode 13 mei tot 20 juni is een aparte Blog gemaakt, kijk maar bij Limes 2008
Mooie tocht al met al, met een verrassend, voortijdig einde...

Uitzonderlijk voorjaar 2008

Wat een bijzonder voorjaar. We gaan op reis! Weer met de fiets willen we een lange trip malen: de Limesroute. Die liep van Katwijk aan Zee tot Constanta aan de Zwarte zee, ik schat zo'n 3500 km en dat vergt voorbereidingen. We bezoeken de Fiets- en wandelbeurs, leggen contacten, kopen boekjes, maken vele tripjes in de omgeving, vaak met de trein terug soms met de trein heen. Mooie formule is dat overigens met die trein. Ook wordt een supermobieltje aangeschaft: de HTC Touch Cruise, ik noem hem Droepie en meteen al zal het een extra metgezel blijken te zijn.
Intussen word ik gevraagd deel te nemen in de Wijkraad van Maliskamp. Dat zit zo: ik ergerde me wat aan de website van onze wijk, dat kan beslist beter maar dan moet je er wel wat aan doen. Na wat nota's waarin ik heb geprobeerd op de rij te krijgen waar het naar toe zou moeten, rol ik in de valkuil waar je op mijn leeftijd toch me op moet passen: neem toch zitting in de wijkraad! Maar ach, ik ben ook maar een mens en je leeft maar eens, toch? Bovendien gaan we eerst een -wederzijdse - proeftijd van pakweg een half jaar in. Nou, so far heeft het nog niet veel meer opgeleverd dan het breed gedragen besef dat we eigenlijk beter een nieuwe site kunnen inrichten dan de oude uit de put trekken. Dat is eigenlijk best een positief resultaat.
Naast alle werkzaamheden en reisvoorbereidingen, wordt ook een nieuw renovatieproject op stapel gezet: dubbel glas aanbrengen in de benedenverdieping van ons huis voor zover het nog enkel is. Ik bestel 8 ruiten en leen van onze vriend Theo een ongebruikte bovenfrais. Lijkt me leuk om te gaan doen maar eerst op reis. Op 13 mei starten we en wijden er een speciale blog aan, daarom valt er nu een gat in dit verhaal, de ruiten blijven nog wel even in de garage staan...

Al weer een jaar verder...

Schrik me dood. We zijn al weer haast een jaar verder en niets, niets, in deze blog geschreven. Maar ja, waar doe je het voor?
- Om te laten zien hoe goed het je gaat?
- Om te uit te schreeuwen hoe moeilijk je het hebt?
- Gewoon, om anderen te plezieren en daarmee jezelf?

In het laatste geval hier een paar links van foto's, zomaar na de fietsreis naar Rome ...
Huwelijk van onze Borre en Lucia
Heerlijke fietstocht in the USA 2007
Nagenieten in Delft van de trouwerij van Radmer en Gonza
Tom weer terug in Nederland
De mooiste winterdag hier, in 2007

Enfin, zo te zien gaat het ons meer dan goed en rest ons dankbaarheid al om. Niks te klagen? Tuurlijk wel, maar wie interesseert het nu als ik meld dat je met een goeie buikgriep in 3 dagen 5 kilo afvalt? Sonja Bakker?
Of dat het volledig-tandloosheid-tijdperk nu ook voor mij is aangevangen en dat zoiets ook helpt om een strak lijntje te handhaven.
Of dat ik bijna geen tijd meer over heb omdat ik me een PDA heb aangeschaft die zoveel kan dat ik er verlegen van word (en dat wil wat zeggen).
Oh ja, we hebben deze winter stevig binnen geschilderd en de zolder opgeruimd. Daarbij kwam een eigenbouw-elektromotorretje uit de mottenballen. Het filmpje hieronder geeft er een levend beeld van. Nu is het dingetje ingetreden in Basisschool De Masten, maar of het daar nog is te vinden ...

Het warme voorjaar

Een uitzonderlijk voorjaar viel hier te beleven. Warm en droog. Records al om.
Met een bruin getinte kop maken we ons op voor een lange fietstocht die wat ons betreft best meer een pelgrimstocht mag worden. We zullen er een aparte Blog aan wijden met als link http://ttopreis2007.blogspot.com/

Nieuw jaar, 2007, een zaligheid...

Ja, allen wens ik nog het goede, nee het allerbeste; dat kan er best af.
Sinds november is er zoveel gebeurd dat volledigheid onhaalbaar is, het moet ook nog leuk blijven nietwaar!
Het belangrijkste maar eerst: 4 december 2006, mijn zus Dorris overlijdt
Onverwacht, ofschoon er vele voorboden waren geweest maar kennelijk niet op waarde geschat. de mededeling van de medici dat ze eerst moest aansterken voordat een hartoperatie kans van slagen zou hebben, kwam hard aan. Binnen een week moesten we haar zien gaan. Droevig, zeker. De anders zo feestelijke decembermaand is er, terecht, volledig door gedomineerd.
De tijd schrijdt echter voort, en wij dus onvermijdelijk ook.
Opmerkelijkheden
Binnen 14 dagen komt zoon Tom 2 keer over uit de VS, de tweede keer vanwege kerstmis. Da's fijn, erg fijn. Zo bouw je langzaam weer wat op, een terugblik op iets moois.
Uit Roemenie komt Lucia d'r moeder over. Verleden jaar niet, het was in Nederland te koud zo had ze onthouden van het jaar daarvoor. Ze is op haar wenken bediend, zelden was de kersttijd zo warm.
De grote schilderbeurt
Om het grauw wat van ons af te schudden, is begonnen met de grote schilderbeurt. Eigenlijk is het helemaal niet vreemd dat je na zo'n 25 jaar de witkwast eens ter hand neemt. Anders moet je overal steeds meer - en grotere - lampjes ophangen om nog voldoende te zien en dan wordt het nog wamer op deze planeet, zeggen ze. De schilderbeurt blijkt een levenswerk. Met als leidraad een top-down benadering begin je op zolder. Daar blijkt zoveel overbodigs op te liggen dat zowel de Kringloopwinkel als de Gemeenstelijke Milieustraat het er nog over hebben. Ook Marktplaats wordt ingeschakeld om het gratis afhalen te stimuleren. Al met al een hele opruiming maar we zijn er nog lang niet want het dweilwater golft voor ons uit: beneden wordt het langzaam steeds voller ofwel: soms laat een beslissing om iets weg te gooien op zich wachten.
Erg? Welnee. Het wordt beneden steeds gezelliger.

Storm, 18 januari 2007
De storm laat hier flink sporen na. Veel bomen, een dak van een boerderij, de schuurmuur van Peer en vast nog wel veel meer. Wij komen er vanaf met een afgescheurde tak hetgeen het einde inluidt van onze, laatste, denneboom. Op het kerkhof alhier moet het grote opruimen nog aanvangen. Het is een precaire toestand, tot nu lijken de grafmonumenten onbeschadigd maar de omgevallen boom moet nog worden verwijderd. Ad Claassen is er mooi klaar mee, we benijden hem niet!

Herfst, eindelijk

Heerlijk, zo'n nazomer maar voor je het weet rol je de winter in.
De hersfst zouden we bijna vergeten, zo schitterend was het de laatste maand. Op weg naar Schaik werd de oversteek voor een kalfje beveiligd door 2 fikse tantes.

Intussen is er toch wel van alles gebeurd:
Zusje Dorris is te Enschede in het ziekenhuis beland, mede ter voorbereiding van een hartkatheterisatie.
In de Eikenburglaan staat de kwaliteit van de bedrijfsactiviteiten onder druk. Recent werd op nr 5 een wietplantage ontmanteld.
Bij de Bernadette-kerk zijn lieden gesignaleerd die uit de kelderruimte kropen, dus daar wordt waarschijnlijk ook iets groots voorbereid.
Ons "Verjaarsreisje" galmt nog na, we hebben genoten van de fietstocht in de VS langs de St.Andreasbreuk naar aanleiding van de verjaardag van zoon Tom. Op http://picasaweb.google.com/thomasvaer/USA2006 staan wat prenten van dat moois. Zeer aan te bevelen voor hen die op wat anders uit zijn.

Bah, lood zonder glas

Toch even een paar woorden wijden aan het kerkgebouw bij ons, de voormalige Bernadettekerk.
In Maliskamp zijn de meningen rond de realistische mogelijkheden van herbestemming van het kerkgebouw al net zo bond als in de omgeving van bestuurders, eigenaren en rechthebbenden. Natuurlijk geen erediensten meer daar, dat is helder. Maar wat dan wel? Ieder doet er zijn plasje over, vindt van alles, geeft (soms) goede raad en vooral: waakt er voor dat ie niks te kort komt. Die laatste groep mag voor mij plaatsnemen op de bank die momenteel op het kerkhof ernaast prijkt. Daar kun je rustig zitten overwegen over van alles. Je zit dan met de rug naar de kerk en naar de vernielingen die daar inmiddels zijn ingezet. Ik hoop van harte dat het niet met het volle verstand gebeurd is en niet door Maliskampenaren, nee vooral ook niet door hun kinders. Ik hoop dan op gesprek en niet langer dovemansoren, ook thuis aan tafel zodat we ons collectief gaan schamen voor dergelijke vernielingen. Je ziet, het geldt niet alleen het schaamteloos slopen van bushokjes, dit is vernieling van waar we zoveel waarde aan hecht(t)en. Bah!
Wie er meer van wenst te zien klikt hierop. Nog meer Bah!

Achterstalligheid

Achterstalligheid is in de huidige tijd een vreemde uitdrukking. Wij hebben niet veel meer met stallen en als metafoor zijn die dan ook niet zo bruikbaar meer. Toch begrijpen we goed wat de bedoeling is. Over een tijdje, nog een paar jaar schat ik, is de uitdrukking "Wat een onchristelijke tijd" ook achterhaald en raakt ie in onbruik wegens oubolligheid.
Achterstallig nu, omdat er sinds 31-7 al weer zoveel is voorgevallen en er niets van is genoteerd in de Blog of hoe dit ook moge heten.
Nu snel even goed maken dus. Zeker met een nieuwe camera en regenachtig weer moet dat toch lukken nietwaar?
Augustus, warm en mooi. Met Jan Kart ervaringen opgedaan die een normale omgang met elkaar in de weg staan. We zullen andere wegen gebruiken, helaas. Een paar dagen flink meegewerkt aan het nieuwe onderkomen van Borre en Lucia. Alleen voor Thea was meteen een passende plaats voor handen maar de rest volgede snel. In 3 dagen is de hele tent gewit. Hulde! Vooral gelukt dank zij de Roemeense hulptroepen en dank zij wederzijds geduld. Voor mij mogen ze bij de Unie.
Verder ontwikkelt zich de telecomtechniek verder en verder. Juist wij als technisch georienteerde familie zullen dus moeten geloven aan "VOIP". Laat mijn ADSL-provider nu een schitterend plan hebben opgevat. Hij voorziet mij voor een dragelijke prijs van uitzicht op goedkoop bellen. Alleen..., het blijft bij uitzicht. Het werkt voor geen meter. De meterkast staat op zijn kop, zelfs bellen moet je af en toe daar doen want anders weet je niet of/dat het werkt. Hilarische mailtjes over en weer, veel gebel ook maar allemaal niet van harte. Eind september valt het doek: ook Demon, de provider, ziet geen kans mij de suggestie te geven dat het allemaal goed gaat komen. Erger nog: Wij kunnen u niets garanderen, tijd noch kwaliteit. Dus nu komen we weer op aarde terug, samen met de overtollig betaalde pegeltjes (zeggen ze, netjes he?)
1 September 2006: Huwelijk van Remco en Lisette
Dat mocht gezien worden, zeker. En menigeen kwam het ook zien op deze mooie dag in een winderige natte week. Ik hoop van harte dat niet alleen deze mooie dag uitzonderlijk blijkt te zijn. Ook de nieuwsgaring uit het nabije oosten is opgemerkt al heeft het spijtig genoeg niet tot een interview geleid.
Op 16-9 te Milsbeek een Ceramiekmarkt bezocht waarvan een beeldengroep ons bij zal blijven... Schätzchen, Ich hab Dich zum fressen gern. Waard om even op in te zoomen, en er verder geen vervolg aan te geven. Intussen wordt heel langzaam de zolder wat helderder, een witbeurt na zo'n 20 jaar mag ook best onderhand. Niet direct mijn hobby maar toch wel een mooi resultaat. Ook andere zaken krijgen een beurt, al dan niet vrijwillig. De PC strandt op een bootsector maar komt met een extra harddisk en een redelijk actuele backup weer op de been. Ursula wordt 96 en dat is geweldig mooi. De laptop moet zijn niet-bewezen diensten te Tilburg bekopen met een herinrichting van de grond af. De backup blijkt defect en dan houdt het op. Ach, het houdt ons van de straat en dat terwijl Uncle Sam regelmatig aan de deur krapt want... er mag weer gereist worden!!!