Sinds november is er zoveel gebeurd dat volledigheid onhaalbaar is, het moet ook nog leuk blijven nietwaar!
Het belangrijkste maar eerst: 4 december 2006, mijn zus Dorris overlijdt
Onverwacht, ofschoon er vele voorboden waren geweest maar kennelijk niet op waarde geschat. de mededeling van de medici dat ze eerst moest aansterken voordat een hartoperatie kans van slagen zou hebben, kwam hard aan. Binnen een week moesten we haar zien gaan. Droevig, zeker. De anders zo feestelijke decembermaand is er, terecht, volledig door gedomineerd.
De tijd schrijdt echter voort, en wij dus onvermijdelijk ook.
Opmerkelijkheden
Binnen 14 dagen komt zoon Tom 2 keer over uit de VS, de tweede keer vanwege kerstmis. Da's fijn, erg fijn. Zo bouw je langzaam weer wat op, een terugblik op iets moois.
Uit Roemenie komt Lucia d'r moeder over. Verleden jaar niet, het was in Nederland te koud zo had ze onthouden van het jaar daarvoor. Ze is op haar wenken bediend, zelden was de kersttijd zo warm.
De grote schilderbeurt
Om het grauw wat van ons af te schudden, is begonnen met de grote schilderbeurt. Eigenlijk is het helemaal niet vreemd dat je na zo'n 25 jaar de witkwast eens ter hand neemt. Anders moet je overal steeds meer - en grotere - lampjes ophangen om nog voldoende te zien en dan wordt het nog wamer op deze planeet, zeggen ze. De schilderbeurt blijkt een levenswerk. Met als leidraad een top-down benadering begin je op zolder. Daar blijkt zoveel overbodigs op te liggen dat zowel de Kringloopwinkel als de Gemeenstelijke Milieustraat het er nog over hebben. Ook Marktplaats wordt ingeschakeld om het gratis afhalen te stimuleren. Al met al een hele opruiming maar we zijn er nog lang niet want het dweilwater golft voor ons uit: beneden wordt het langzaam steeds voller ofwel: soms laat een beslissing om iets weg te gooien op zich wachten.
Erg? Welnee. Het wordt beneden steeds gezelliger.
Storm, 18 januari 2007
De storm laat hier flink sporen na. Veel bomen, een dak van een boerderij, de schuurmuur van Peer en vast nog wel veel meer. Wij komen er vanaf met een afgescheurde tak hetgeen het einde inluidt van onze, laatste, denneboom. Op het kerkhof alhier moet het grote opruimen nog aanvangen. Het is een precaire toestand, tot nu lijken de grafmonumenten onbeschadigd maar de omgevallen boom moet nog worden verwijderd. Ad Claassen is er mooi klaar mee, we benijden hem niet!
