zondag 16 november 2008

Boerenkool en het keukentrapje

Gisteren gebeurde het. Onvermijdelijk naar het schijnt, het jaarquotum ongevallen moet worden gehaald. Thea verstapte zich op het keukentrapje, kuukelde er af en ligt nu op de bank met een gekwetste knie. Ze kan er niet op staan.
De zondagse kookkunst is op haar aanwijzing door mij verricht. Hmmm, lekker die boerenkool! Dat ik een dergelijk compliment ooit mocht ontvangen, ... voor spinazie.
Toch maar naar kookles?

Naschrift: mijn onkunde is ongekend. Het blijkt inderdaad boerenkool geweest te zijn. Voorlopig is dus meer spinazie over.

vrijdag 7 november 2008

Kaaktechniek


Zonder een al te negatief zelfbeeld te schetsen: dit ben ik (Dracula in de westerse versie).
Vanmiddag bij de kaakchirurg geweest.
Verliep allemaal prachtig volgens plan. Dit keer ruime parkeertijd genomen - ook al kregen we de vorige bon terugbetaald - en Thea kon tussendoor zelfs nog even een boodschap doen.
Alles verliep prima tot het laatste rukkie, KRAK! ik voelde de tik en schrok me rot want je denkt toch al snel aan een scheur in je kaakbot. Dr van Slooten slaakt een echt Amsterdamse uitroep. In de kop van het 2e implantaat is een scheurtje gesprongen, alsof bij een imbusboutje de kraag openspringt. Voor het vervolg lijkt dit echter geen probleem want het dingetje dat er later ingeschroefd gaat worden (abutment) heeft hier geen last van. Alternatief is ordinair uitboren en in een dan te groot gat een nieuw implantaat schroeven. Dat wordt wat hannussen want eerst moet dat gat weer wat dichtgroeien en dat vreet veel tijd die je liever aan leuke dingen besteedt.
Zo ver het betrekkelijk "slechte" nieuws.
Het goede nieuws is dat een tweede geplande operatie niet door hoeft te gaan want beide implantaten zitten dermate vast, met 45 Nm ingeschroefd, dat de later erop te plaatsten abutments er nu meteen al op zijn gezet . Betekent dat we ineens flink tijdwinst boeken en Spierbal, mijn tandarts, er over zo'n 2 maanden al wat moois op kan gaan zetten als alles zo goed blijft gaan.
Intussen mummel ik nu een paar weken zonder ondergebit en raakt vanlieverlee de verdoving uitgewerkt. Het is goed wat afleiding te hebben in dit geschrijf en ik hoop dat ik de lieve lezers niet al te zeer beangstig met deze wonderen van techniek.