Schrik me dood. We zijn al weer haast een jaar verder en niets, niets, in deze blog geschreven. Maar ja, waar doe je het voor?
- Om te laten zien hoe goed het je
gaat?
- Om te uit te schreeuwen hoe moeilijk je het hebt?
- Gewoon, om anderen te plezieren en daarmee jezelf?
In het
laatste geval hier een paar links van foto's, zomaar na de fietsreis naar Rome ...
Huwelijk van onze Borre en LuciaHeerlijke fietstocht in the USA 2007Nagenieten in Delft van de trouwerij van Radmer en GonzaTom weer terug in NederlandDe mooiste winterdag hier, in 2007Enfin, zo te zien
gaat het ons meer dan goed en rest ons dankbaarheid al om. Niks te klagen? Tuurlijk wel, maar wie interesseert het nu als ik meld dat je met een goeie buikgriep in 3 dagen 5 kilo afvalt?
Sonja Bakker?
Of dat het
volledig-tandloosheid-tijdperk nu ook voor mij is aangevangen en dat zoiets ook helpt om een strak lijntje te handhaven.
Of dat ik bijna geen tijd meer over heb omdat ik me een
PDA heb aangeschaft die zoveel kan dat ik er verlegen van word (en dat wil wat zeggen).
Oh ja, we hebben deze winter stevig binnen geschilderd en de zolder opgeruimd. Daarbij kwam een eigenbouw-elektromotorretje uit de mottenballen. Het filmpje hieronder geeft er een levend beeld van. Nu is het dingetje ingetreden in Basisschool De Masten, maar of het daar nog is te vinden ...