Robert 4 dagen (YouTube filmpje)

toch maar niet doen, i.v.m. privacy...

Robert: de reddende bengel

Vandaag, of beter: vannacht, is ie geboren! ROBERT PAULUS THOMAS
Bijna was de mannelijke tak van A. Sanders (geb. 1900) gesneuveld maar nu ligt de familielijn weer open en in handen van Robert.
Nog , weegt hij 4080 gram. Met een gebroken sleutelbeentje past ie goed in de familie (de nieuwbakken opa viert morgen de verjaardag van zijn eigen breuk).
Een mooi manneke waar we allemaal een beetje heel erg stil van worden.
Hierna de foto's die Borre zelf publiceerde:

Hemelvaart, zo kort na pasen?

Temidden van somberende medelanders, die al dan niet terecht last van de kapitaalcrisis hebben, beginnen we het gevoel te krijgen tot een groep van mazzlekonten te behoren met grootouderschap als eerste horizon en een bezoek aan Barcelona als tussenstop!

- Tuurlijk is het niet handig dat herstel van Thea d'r knie niet vlot maar zeg nou zelf, het schept bijzondere omstandigheden. Het vooruitzicht dat lange fietstochten er nu even niet in zullen zitten, legt de aandacht bij het automobiel. Het ritje Veere v.v. naar de jarige Wiepie levert een paar dagen pijn in de rug op en dat help bij een beslissing: we kopen een ander blik. Op zich een onbelangrijk feit maar ook niet alledaags. Het wordt weer een Toyoot Corolla, nu Verso, die beter zit en ons hopelijk net zo min als de vorige in de steek zal laten. Verder veel deuren, toeters, bellen en snufsels. We hopen er af en toe, niet al te letterlijk, hemelse ritjes mee te gaan maken.

- Een proefrit met de bolide is een mooie smoes om het "geschenk voor een nieuw leven" stiekem achter de deur van Borre en Lucia te schuiven: de wieg waarin de aanwas van Dicky en Toine een hemelse tijd mocht doormaken.

- En passant nemen we bij Ikea in Eindhoven de aankoop van 2 matrassen mee; ze zijn dezelfde avond nog bezorgd! Iets dikker dan de vorige brengen ze ons op een hoger plan, langzaam gaan wij ten hemel.

Zeg nou zelf, als dat geen hemelvaart is...

Op een stralende toekomst !

Vanuit de kelder van het GZG (Groot Zieken Gasthuis) een live verslag.

11:35 uur Thea krijgt een injectie met radioactief spul dat vervolgens enthousiast door je botjes wordt opgenomen. De bedoeling is dat het leidt tot mooie foto`s die rond - lach niet - 15:10 uur gemaakt gaan worden. Voorwaarde is dat je tussentijds flink drinkt. Voor een mild-alcoholisch echtpaar een aantrekkelijke daginvulling zul je denken.

We spoeden ons naar de vaste koffietent waar je bovendien prima kunt lunchen. Koffie, soep en heerlijkheden op reebruin brood (...mozorella, parma, bieslook...). Het kan niet lang genoeg duren, de thee en extra glazen water melden zich.

Bij de buurvrouw kopen we wat Leonidas snoepgoed voor de brillenboer Van Der Ven als dank voor de gratis brilleglazen van verleden week. Enerzijds is de dank oprecht maar het is ook een soort kwaadaardigheid. Ze zullen zich goed moeten realiseren dat ze bijna een klant kwijt waren en ik nog niet zou zijn uitgeknokt. Enfin, de nieuwe glazen zijn mooi helder en dat ziet wel zo aangenaam.

We doen nog wat onbeduidende aankoopjes her en der en nemen weer plaats in de kelder: nucleaire geneeskunde. Tussen het schrijven door val ik in slaap temidden van 8 andere wachtenden tot om 15:35 uur Thea binnen wordt geroepen. Een merkwaardige dagbesteding al met al.. Die dag eindigt met een toiletbezoek alwaar een wonderlijk opschrift.

Op de fiets-terugweg wordt Cary nog even aangedaan -altijd leuk- om inmiddels wat klef van de motregen de cv op te krikken, ja de pomp doet het nog steeds voldoende goed, en sluiten met een heerlijk maal.

Wat je noemt, Bourgondisch! Toch?

Scherp zicht voor de zachtaardigen?

Vandaag mijn bril afgehaald bij Van Der Ven in 's-Hertogenbosch.

Op zich geen opmerkelijke gebeurtenis maar de gang van zaken was dat wel.

Werd mij aanvankelijk toch aangewreven dat de beschadingen op de brilleglazen door mij waren veroorzaakt terwijl een kind, ook ik dus en zonder bril, kan zien dat de golvende patronen niet van mijn creatieve hand kunnen zijn.

Nu gaat het misschien nog goed komen, zo leerde mijn moeder al, als je bij zoveel onrecht de veroorzaker steeds weer een kans blijft geven.

Die veroorzaker was hier de genoemde firma die in een ijverige poging om op mijn verzoek coating te verwijderen óf een al te agressief oplosmiddel had gebruikt, óf de laagjes slechts gedeeltelijk had weg-ge-etst.

Ik werd wat vinnig toen mij de aanschaf van nieuwe glazen werd aanbevolen. Nee, dan nog liever een gerehabiliteerde Engelse bisschoppelijke dwaling!

Met uitzicht op een verloren klant en, weliswaar kosteloze, antireclame koos de filiaalhouder voor de minnelijke weg: schoon laten maken en polijsten door de fabrikant. Strak plan!
Na 14 dagen is de bril terug met, voor mij, kosteloze nieuwe glazen.

Kijk da's pas service. Die wens ik ook de zachtaardigen onder ons toe.

Niks nieuws onder de zon

Zo, de winter lijkt voorbij. Na 14 dagen stevig kou, Kerst, nieuwjaar, Maria terug naar Roemenie, en wat al niet meer, maken we ons op in het nieuwe jaar.

De Driekoningen-optocht in Maliskamp gaat aan ONZE LAAN voorbij, zo ook de ijspret alhoewel niet geheel. Door de wijkwebsite te vullen met info en prenten hebben we toch een beetje het gevoel mee te doen.

Een bezoek aan de Vakantiebeurs geeft kriebels maar nog niet meer.
Ach, wie weet, komt er nog een flinke vorstperiode die, voordat ik komende maand van Drees ga trekken, een heuse elfstedentocht gaat inluiden. Ja, wie weet?

Ons Mam gaat voor stereo

Teruglopend gehoor hoeft niet persé te leiden tot irritaties, tenminste dat wordt ons voorgehouden.

Op 28 januari gaan we het wonder beleven: full stereo+

Dat wordt wennen aan de herrie! En daarna maar hopen dat ook Thomas kan gaan luisteren...